थोडं मनातलं

थोडं मनातलं  दीपावली : आनंद आणि प्रकाशपर्व  वर्षभर ज्या सणाची आपण आतुरतेने वाट पाहत असतो तो आपला सर्वात महत्वाचा सण म्हणजे दिवाळी किंवा दीपावली. या सणाच्या निमित्ताने खूप काही गोष्टी आपण मनात ठरवलेल्या असतात. वर्षभरात आपल्याला एखादी वस्तू हवी असते. ही वस्तू म्हणजेच एखादी अतिउपयोगी, अतिमौल्यवान अशी गोष्ट असते, जी वर्षभरात केव्हाही घेता येत नाही.  मग आपण ठरवतो की या दिवाळीला आपण अमुक एक वस्तू घेऊ या. मग ते नवीन वाहन असेल, जागेची खरेदी असेल, एखादा दागिना, नवीन कपडे असतील  वा अन्य काही. दिवाळीच्या सुमुहूर्तावर आपण अशा प्रकारची खरेदी करतो. या निमित्ताने बाजारातही कोट्यवधींची उलाढाल होते. आर्थिक व्यवहारांना चालना मिळते. याच काळात छोटे छोटे व्यावसायिक सुद्धा आपली आर्थिक प्रगती करू शकतात. समाजातील काही घटक वर्षभर तसे उपेक्षित राहिलेले असतात. त्यांच्याही पदरात हा सण दोन पैसे टाकतो. पणत्या, घडे बनवणारा कुंभार, केरसुणी बनवणारे कारागीर, पादत्राणे बनवणारे गावाकडील चर्मकार, हॉटेल व्यावसायिक, हलवाई इ सर्वानाच यानिमित्ताने काम मिळते. त्याचबरोबर साफसफाई करणारे कामगार, रंग देणारे कारा...

थोडं मनातलं  सुहास्य तुझे मनास मोही...  अशी कल्पना करू या की बाजारात आपण फेरफटका मारायला गेलो आहोत. एका दुकानात तऱ्हेतऱ्हेचे मुखवटे विक्रीस ठेवले आहेत. काहींचा चेहरा हसरा आहे, काही रागट आहेत, काही रडके आहेत, काही उदास दीनवाणे आहेत तर काही भयंकर किंवा भेसूर वाटताहेत. असे वेगवेगळे भाव त्यांच्या चेहऱ्यावर आहेत. आपल्याला सांगितले की तुम्ही यातून तुम्हाला जो आवडेल तो चेहरा निवडा. आपण सगळे कोणता चेहरा किंवा मुखवटा पसंत करू ? तुमचे उत्तर अगदी बरोबर आहे. हसतमुख असलेला मुखवटा कोणीही हसत हसत पसंत करील. आपल्या जीवनातही असेच आहे. हसतमुख, सुहास्य मुखावर विलसत असलेली व्यक्ती सर्वांना हवीहवीशी वाटते. काही काही लोक अगदी प्रतिकूल परिस्थितीतही आनंदी राहतात तर सगळे काही अनुकूल असूनही काहींच्या चेहऱ्यावर कायम बारा वाजलेले असतात.  आमचे एक नातेवाईक होते. त्यांचा चेहरा नेहमी गंभीर असे. त्यांच्या शेतात आमचाही वाटा असणारी काही आंब्याची सामाईक झाडे होती. वर्षातून एकदा आंबे आल्यानंतर ते माणसं लावून उतरवावे लागत. असे आंबे उतरवून ते त्यांच्या घरी बैलगाडीने घेऊन येत. मग आम्ही त्यांच्याकडे जाऊन त्यांना...