थोडं मनातलं

थोडं मनातलं  धन्यवाद हो धन्यवाद...  ' होम मिनिस्टर ' नावाचं एक धारावाहिक आहे. टीव्ही वर सुरु असणाऱ्या या शोचा आनंद भगिनी वर्ग मोठया प्रमाणात घेताना आढळून येतो. ' भावजी ' या नावाने लोकप्रिय असणारे आदेश बांदेकर या शोचे अतिशय कुशल आणि सहज संचालन करतात. अर्थात मला तुमच्याशी या शोबद्दल बोलायचं नाही. पण या शोमध्ये आदेश बांदेकर एक  प्रश्न हमखास विचारतात. तो माझ्या दृष्टीने महत्वाचा आहे. ते म्हणतात, ' वहिनी, आभार मानायचे तर कोणाचे मानाल किंवा धन्यवाद द्यायचे तर कोणाला द्याल ?' मग ती भगिनी आपल्या माहेरचे, सासरचे किंवा आणखी कुणा व्यक्तीचे आभार मानते किंवा धन्यवाद देते. दुसऱ्या शब्दात सांगायचं तर ती त्या व्यक्तींबद्दल कृतज्ञता व्यक्त करते.  याचं तात्पर्य असं की आपल्या जीवनात घडलेल्या चांगल्या गोष्टींबद्दल, यशाबद्दल कोणाची तरी मदत आपल्याला झालेली असते. आपण मिळवलेलं यश किंवा केलेली प्रगती ही एकट्याची असू शकत नाही. आपण एकटे त्याचे श्रेय घेऊ शकत नाही. म्हणून आजच्या परिस्थितीत या यशाच्या पायरीपर्यंत पोहोचताना आपल्याला अनेक लोकांची मदत झालेली असते. त्या सगळ्य...

 थोडं मनातलं  ये रे घना... जुलै महिन्यातील एक संध्याकाळ. पाच वाजले असतील. गॅलरीतून बाहेर डोकावलं आणि बाहेरचा निसर्गाचा कॅनव्हास पाहून मन एकदम प्रसन्न झालं. पावसाळी वातावरण असलं तरी आज स्वच्छ ऊन पडलं होतं. पण उन्हं आता कलली होती. पण भवतालची सगळी सृष्टी पावसात न्हाऊन निघाल्याने सगळं कसं स्वच्छ वाटत होतं. माझ्या उजव्या बाजूला लांबवर डोंगरांची एक रांग दिसत होती. माझ्या समोर ऊन आणि डोंगराकडच्या भागावर पाऊस भरलेला दिसत होता. विस्तीर्ण आकाशातले काळे ढग डोंगराला टेकले होते. जणू काही क्षणांची विश्रांती ते घेत होते. पण कोणत्याही क्षणी त्यांना पाझर फुटेल आणि बरसणऱ्या जलधारांचा एक पडदा तयार होईल. डोंगरावर बरसणारे मेघ हळूहळू माझ्याकडेही येतील आणि सृष्टीला पर्जन्याभिषेक सुरु होईल.  इकडे आकाशाच्या विस्तीर्ण पटावर खूप हालचाली सुरु असतात. मध्येच काळे ढग आकाश व्यापून टाकतात तर सूर्यदेव मी अजून आहे अशी जाणीव करून देतात. आकाशाच्या मध्यभागी एक मोठ्ठा काळा ढग जणू सांडलेल्या शाईचा ठिपका कागदभर पसरावा तसा पसरलेला असतो. कुठे कुठे रुपेरी ढगही असतात. ऊन, पाऊस, रुपेरी ढग, काळे ढग आकाशात एक मनोहर चित...

थोडं मनातलं  खाणाऱ्याने खात जावे...  परवाच्या दिवशी एका लग्नासाठी मिरजेला जावे लागले. घरचेच लग्न असल्याने लग्नस्थळी सीमांतपूजनापासून हजर होतो.  गेल्या गेल्या स्वागताला उपीट आणि चहाचा मेनू हजर होता.  आता तुम्ही म्हणाल की उपीट  आणि चहा यात काय विशेष ? पण जेव्हा गरमागरम उपीट खाऊन पाहिले तेव्हा मजा आली. मग काही खवैय्यांनी त्याचा पुन्हा आस्वाद घेतला. यातच बनवणाऱ्याचे यश सामावले आहे ! तुम्ही काय देता यापेक्षा कसं देता याला जास्त महत्व आहे. शिवाय स्वच्छ जागा आणि परिसर, स्वच्छ डिशेस, चमचे, वाट्या इ गोष्टी पण त्यात भर घालतात. उपीट किंवा उपमा साध्या रव्यापासून बनवला जाणारा पदार्थ. पण त्याला ताजा कढीपत्ता, बारीक चिरलेला कांदा, कोथिंबीर, शेंगदाणे इ ची सुरेख जोड दिली की क्या कहने ! मग देणारा देतो आणि खाणारा खातो. ' आज काय स्पेशल ' या टीव्ही शोमध्ये अस्सल आणि रसिक खवैय्या असलेला प्रशांत दामले म्हणतो, ' जगण्यासाठी जेवढा श्वास महत्वाचा, तेवढेच जगण्यासाठी अन्नाचा चविष्ट घासही महत्वाचा आहे. ' उपीट नंतर झकास चहा झाला. मैफलीत एखाद्या गाण्याचा छान सूर लागावा...

 थोडं मनातलं  माणसं वाचताना...  काही दिवसांपूर्वी मी शिर्डीला साईबाबांच्या दर्शनासाठी म्हणून गेलो होतो. तिथे रवींद्र धस या नावाचे माझे मित्रही होते. त्यांनी विविध लोकांशी माझी ओळख करून दिली. त्यातीलच एक अवलिया व्यक्तिमत्व म्हणजे भाऊ थोरात. भाऊ थोरात हे साईबाबा मंदिर परिसरात असलेल्या तीन हॉटेल्सचे मालक आहेत. सुरुवातीला ते विड्याच्या पानांची विक्री करत असत. अत्यंत प्रतिकूल परिस्थितीशी संघर्ष करून त्यांनी तीन हॉटेल्सचे मालक होण्यापर्यंत मजल मारली. आज अत्यंत उत्तम सांपत्तिक स्थिती असली तरी ज्या विड्याच्या पानांची विक्री करून आपण इथपर्यंत आलो, त्या विड्याच्या पानांना ते विसरले नाहीत. त्याची आठवण म्हणून आजही ते थोड्या प्रमाणात का होईना पण विड्याच्या पानांची विक्री करतात. त्यांनी एक दोन पुस्तकेही लिहिली आहेत. काही ठिकाणी ते वक्ते म्हणूनही जातात.  अशा या अनुभवसंपन्न व्यक्तिमत्वाशी परिचय झाल्यावर काही काळ आम्ही विविध विषयांवर बोललो. खरं म्हणजे ते बोलत होते आणि मी ऐकत होतो. त्यांच्या घरी आम्ही गेलो. त्यांनी त्यांच्या सुनेचा परिचय आमच्याशी करून दिला. ते म्हणाले, ' लोक मला ...